گاهی حرفها آنقدر زیاد میشود که نمیتوانی چیزی بگویی و سکوت میخوری. بعد فقط گوش میدهی. بعد گمان میکنند که تو نادانی. تو از این بابت خوشحالی. زیرا نمیدانند که چه میدانی و گاهی نمیدانند که کم میدانند. اما مهم این است که همه نادانیم و حماقت از درودیوار میریزد.
